Jerzy Buzek: Ku Europejskiej Wspólnocie Energetycznej polityka energetyczna



Jerzy Buzek: Ku Europejskiej Wspólnocie Energetycznej

Priorytetem jest implementacja istniejącego prawa. Musimy zacząć od II pakietu energetycznego, nie mówiąc już o III. Odpady radioaktywne, infrastruktura, oszczędność energetyczna, to wszystko są niezwykle istotne zagadnienia. Kluczowe jest wypracowanie dobrego rozporządzenia gazowego. Mamy limitowane źródła energii, które się wciąż kurczą. Potrzebujemy championów europejskich, a nie tylko narodowych, gdyż nie liczą się oni na arenie międzynarodowej. Mamy problemy z rozwiązaniem problemów nie tylko wewnątrz Europy, ale i poza nią. Problemy z dostawami gazu są nie tylko naszym wewnętrznym problemem, gdyż gaz pochodzi zza granic UE. Nie mamy wystarczająco dużo funduszy na badania, które pomogłyby rozwinąć nasze technologie.

Kwestie priorytetowe to:

• Wzmocniona współpraca – interkonektory

• Finansowanie nowych technologii

• Ustanowienie gas purchasing groups

Infrastruktura przesyłowa i składowanie – tu inwestycje również są bardzo ważne. Mogą się pojawić pewne problemy prawne. Jednak Traktat Lizboński wyraźnie mówi o solidarności energetycznej.

Mamy trzy główne korzyści:

- korzyści skali – jeśli się połączymy w kwestii energetycznej, możemy osiągnąć korzyść

skali, co pomoże również państwom członkowskim w inwestowaniu w infrastrukturę, a także

powstanie w ten sposób pewny rynek

- zielone technologie, odnawialne źródła energii, energia jądrowa

- gas purchasing groups – korzyści skali wynikające z inicjatywy tworzenia bloków

handlowych, wspólnych negocjacji, do wspólnych umów

Balcytis: europejska polityka energetyczna, zakupy energii a także jej wykorzystywanie muszą być lepiej koordynowane. W pierwszym etapie tylko 9 państw będzie należało do tej wspólnoty, co jest sprzeczne z zasadą solidarności i może spowodować stworzenie Europy dwóch prędkości. Gospodarczo słabsze państwa na tym ucierpią.

Rubig: Europa musi mówić jednym głosem, jeśli chodzi o politykę energetyczną i stanowić tym samym przykład na skalę światową. Dochody z ETS mogłyby zostać wykorzystane do sfinansowania tej wspólnoty. Sieci przesyłowe powinny zostać ujednolicone na szczeblu europejskim.

Grossetete: projekt Europejskiej Wspólnoty Energii jest niezwykle ważny szczególne, gdy ceny energii rosną. Wahania cen są zbyt duże. W jaki sposób wyjaśnić obywatelom, że płacą wyższe ceny w przypadku ceny wytwarzanej z węgla czy energii nuklearnej? W jaki sposób stworzyć organ nadzorczy?

Carvalho: jak istniejąca strategia włączona zostanie do tej inicjatywy? Należy uszczegółowić, jakie są korzyści z angażowania tylko części państw członkowskich. Na czym polega gotowość państw, które mogą się w nią włączyć? Finansowanie – infrastruktura musi zostać odnowiona i rozbudowana.

Jadot: w kontekście ITER wkład UE jest obecnie potrajany, tylko, jeżeli chodzi o koszt budowy. Jeżeli ITER ma mieć 1 mld na rok, to może powinniśmy zacząć przekazywać część tych pieniędzy na innego rodzaje energii.

Buzek: widać silne podobieństwo do lat 80. kiedy tworzono wspólny rynek za przewodnictwa

J. Delorsa. Jeśli pomyślimy o obywatelach, którzy nie mają pełnej gwarancji bezpieczeństwa dostaw, musimy postawić na wspólny rynek. Potrzebny jest wewnętrzny rynek z rozbudowaną infrastrukturą, co nie oznacza, że ceny zostaną zamrożone, jak jest w przypadku innych towarów. Nie jest to optymalne, aby we wspólnocie uczestniczyło tylko 9 krajów. Należy się, zatem postarać, aby wszystkie państwa członkowskie mogły się włączyć. Potrzebna jest ściślejsza współpraca na bazie TL, tworząca Europejską Wspólnotę Energii. W oparciu o TL można nawiązać współpracę w zakresie energii. Nie jest pewne czy jesteśmy gotowi, aby wszelkie umowy zawierane były w imieniu UE, a nie poszczególnych państw. Finansowanie rozwoju infrastruktury i badań naukowych jest niezwykle ważne i robiąc to wspólnie możemy robić to lepiej. Konkurencja na świecie w branży energetycznej oznacza wzmożoną współpracę wewnątrz UE.

Turmes: mamy już bardzo dużo rozwiązań prawnych i możliwości, jeśli chcemy iść w kierunku energii odnawialnej to możemy je wykorzystać. Kończymy prace nad pakietem o bezpieczeństwem dostaw gazu. Europa jest zmęczona traktatami, podczas gdy mamy wiele rozwiązań, które nie są wdrażane.

Niebler: dobrze, że zostały nam przedstawione te pomysły, że została podjęta ta inicjatywa. Zaskoczeniem są zakupy wspólnoty, jeśli chodzi o ropę i gaz, przecież branża dobrze się organizuje, również transgranicznie. Jakie będą warunku ramowe? Powinno to chyba zostać pozostawione zasadom konkurencji.

Audy: obywatele mogą się nie odnaleźć – mamy działania wspólnotowe, wzmocnioną współpracę, Europejski Bank Inwestycyjny, czy więc słowo wspólnota to najlepszy wybór? Czy szefowie państw i rządów popierają tą inicjatywę?

Podimata: w obecnym kryzysie powinniśmy sobie uświadomić to, że potrzebujemy więcej Europy, musimy działać razem i się do siebie zbliżać. Należy poprzeć tę inicjatywę. Zobowiążmy się do współpracy i nie twórzmy podziałów, przez które niektórzy korzystają a niektórzy tracą. Musimy stworzyć skuteczne sieci energetyczne, które będą służyć regionom. Istniejące polityki powinny funkcjonować razem, a nie obok siebie jak jest dzisiaj.

Thomsen: Jakie są możliwości do przekonania państw członkowskich do tworzenia jedności w kontaktach z innymi państwami jak Rosja etc. Niektóre kraje mają swoje korzystne umowy, a inne na tym tracą.

Chichester: musimy wszyscy zrozumieć jasno, co jest tu proponowane, a tego nie rozumiemy. Co w tym jest nowego? Czy jest to europejska polityka energetyczna, która już istnieje tylko w nowym opakowaniu? Istnieje coś takiego jak zmęczenie traktatami w UE, bezcelowym byłoby, więc tworzenie czegoś takiego ponownie. Zarzucamy to, co robimy obecnie i zaczynamy coś nowego. Przygotowaliśmy III pakiet energetyczny, który potrzebuje czasu na wdrożenie, dopiero wtedy będziemy mogli zobaczyć jak on działa. Nie porzucajmy tego na rzecz zupełnie innej rzeczy. Nie potrzebujemy rozwiązań dla nieistniejących problemów. Starajmy się robić rzeczy, które są naprawdę potrzebne.

Buzek: Mamy dziś metodę wspólnotową, jednak w przypadku niektórych przełomowych zmian potrzeba nam wsparcia państw członkowskich. Europejska Wspólnota Energetyczna ma być wielką polityczną inicjatywą, impulsem. Sieci przesyłowe, wspólna strategia badawcza to kluczowe kwestie. Należy wyeliminować wielkie napięcia między państwami członkowskimi wynikające z negocjacji z państwami spoza UE. Powinniśmy zacząć wspólnie zastanawiać się nad tymi problemami. Jest to początek nowej idei.