Krótkie wysłuchanie nt. współpracy i stosunków zewnętrznych w zakresie energetyki – Komisarz G. Oetinger cz.I polityka energetyczna



Komisarz: Nasza polityka energetyczna polega na dostarczaniu energii we właściwych cenach w sposób zrównoważony i stały. Większe wykorzystanie i produkcja energii ze źródeł odnawialnych. Wykorzystanie własnych źródeł kopalnych. Ważna jest dywersyfikacja zarówno jeśli chodzi o miejsce wytwarzania jak i o sposób przesyłu. Zewnętrzna polityka energetyczna jest uzgodniona z poszczególnymi komisarzami. Polityka energetyczna musi bronić naszego stanowiska w świecie i wzmocnić naszą sytuację. Należy podporządkować politykę energetyczną naszym ramom prawnym i zasadom dot. wspólnego rynku tak, aby bezpieczeństwo energetyczne było spójne. Trzeba mówić w UE jednym głosem. W stosunkach zewnętrznych na razie dominują cele krajowe, nie biorące pod uwagę celów UE. Państwa członkowskie mogą osiągną więcej działając wspólnie niż w pojedynkę. Należy polepszyć spójność i koordynację działań na poziomie UE. Mechanizm wymiany informacji musi być przejrzysty. Celem takich działań jest polepszanie pozycji państw członkowskich w negocjacjach z państwami dostawcami energii. Chcemy stworzyć bezpieczeństwo prawne związane z zawieraniem umów. Trzeba być obecnym w procesie negocjacji, aby później nie było potrzeby rozwiązywania sporów w Trybunale. Kolejnym elementem strategii jest partnerstwo UE z państwami dostawcach energii, tranzytowymi i konsumentami. Dywersyfikacja dostaw powinna pomóc w znalezieniu rozwiązań długoterminowych i praktycznych. Trzeba działać wspólnie w stosunku do Rosji, Norwegii, Algierii, państw OPEC czy Arabii Saudyjskiej, ale także państw Zatoki Perskiej czy wybrzeży Morza Kaspijskiego. Prowadzimy rozmowy z Turkmenistanem i Azerbejdżanem w sprawie budowy rurociągu przez Morze Kaspijskie. To może zapewnić 6% rocznego zużycia gazu przez UE. To zmniejszy naszą zależność. Ci dostawcy oczekują jednego rozmówcy i jednej strategii w ramach UE. Następnym elementem jest zagwarantowanie stałego i zrównoważonego dostępu do energii. Państwa Ameryki południowej i północnej (dostawcy energii) powinny przyjmować standardy UE i to wymaga wspólnego działania ze strony UE.

K. Karins: Od lat mówimy o wspólnej polityce UE dot. energii. Teraz mamy wspólne przepisy. Jest to pierwszy element wspólnej polityki.

E. Herczog: Instytucje unijne muszą ze sobą współpracować. Ważne jest stworzenie wspólnych definicji tak, żeby przepisy wspólnego rynku były linią nie do przekroczenia. Jakie są nasze wyzwania w perspektywie ogólnoświatowej i długoterminowej?

P. del Castillo: Czasami występują nagłe sytuacje i trzeba zmienić dostawcę z dnia na dzień (taka sytuacja ma miejsce w przypadku nafty Irańskiej). Niektóre państwa nie mają możliwości szybkiej zmiany dostawcy.