Krótkie wysłuchanie nt. współpracy i stosunków zewnętrznych w zakresie energetyki – Komisarz G. Oetinger cz.V polityka energetyczna



Z. Balcytis: Kraje rozwijające przygotowują się na nadchodzące zmiany. Jakie są perspektywy gazu łupkowego w przyszłości? Są to ogromne rezerwy, ale ich wydobycie wiąże się z problemami natury ochrony środowiska. Należy podzielić się prerogatywami dotyczącymi negocjacji UE z krajami trzecimi i skoordynować działania Komisji.

Komisja: Potencjał Brazylii jest jeszcze niewykorzystany. Brazylia jest ważnym producentem energii i liderem na rynku biopaliw. Jest też partnerem UE i współpraca może przynieść korzyści długofalowo. Prowadzimy dialog energetyczny z USA i Rosją. Mamy współpracę z Unią Afrykańską. Wspólny rynek wzmacnia nasze stanowisko w negocjacjach także w zakresie energii. Należy znaleźć delikatną równowagę pomiędzy decyzjami politycznymi, a równowagą na rynku energetycznym. Staramy się zniwelować negatywne konsekwencje sankcji ws. Iranu i Libii. Podział prac i kompetencji jest jasny. Głowna rolę odgrywa Komisja np. w przypadku negocjacji prowadzonych w imieniu UE.  Rola skroplonego gazu ziemnego jest duża i to obecnie pokrywa on 20% potrzeb rynku, a zapotrzebowanie na ten produkt będzie rosło. Skroplony gaz ziemny tworzy rynek globalny w odróżnieniu od rurociągu. To daje większą elastyczność i większe bezpieczeństwo dostaw. Projekty infrastrukturalne powinny kierować się wyznacznikami gospodarczymi i ekonomicznymi. Niezbędne jest też wsparcie polityczne, tworzące klimat do inwestowania i funkcjonowania. Firmy muszą się zająć działalnością i zmuszone są do dotrzymania umów, a co się z tym wiąże wpływa to na bezpieczeństwo dostaw. Otwarły rynek przyciąga podmioty z krajów trzecich. Mamy duże rezerwy gazu na ok. 60 lat (a są szacunki, że nawet 3 razy więcej) przy obecnym poziomie produkcji. Gaz łupkowy to nie jest nowy rodzaj produkcji, ale ta metoda nie była stosowana na tak dużą skalę.   W UE mamy prywatne spółki gazowe i one nie mogą być odpowiedzialne za bezpieczeństwo dostaw. Firmy te są odpowiedzialne za zyski swoich udziałowców. Potrzebujemy wymiaru energii w polityce rządowej. Szczyt wydajności wydobycia ropy nastąpi ok. roku 2020. Popyt na węgiel wzrastał w ostatnich kilkunastu latach i będzie rósł aż do roku 2030. W Chinach konsumpcja energii z węgla to ok. 70%. Ostatnie badania przewidują zwiększenie rezerw gazu z 60 lat nawet do 220 lat. Kwestie środowiskowe są często wykorzystywane, jako argument przeciw wydobyciu gazu łupkowego i te badania nie dowodzą, że ten sposób wydobycia gazu byłby bardziej szkodliwy dla środowiska. Opinia publiczna i rządy źle prowadzą kampanię informacyjną w tym temacie.

E. Herczog: W pełni funkcjonujący, powiązany i zintegrowany europejski rynek wewnętrzny jest koniecznym elementem, jeśli chodzi o naszą politykę energetyczną w przyszłości. Wyzwania muszą być omawiane w Radzie z udziałem komisarza do spraw energii. W przypadku dużych projektów dot. więcej niż jednego państwa członkowskiego Rada powinna udzielić Komisji mandatu negocjacyjnego. Dywersyfikacja szlaków i źródeł dostaw musi zostać przyspieszona. Parlament musi być obecny przy omawianiu tych spraw.

K. Karins: Umowy na rynku energetycznym muszą być zawierane dla dobra naszych obywateli. Istnieją podmioty, które uważają, że żadna treść umów nie powinna być jawna, a muszą być przestrzegane przepisy unijne. Komisja musi mieć możliwość stwierdzenia, czy dane przepisy są przestrzegane. To jest też ważne dla firm gdyż lepiej wiedzieć o naruszeniu prawa unijnego wcześniej, a nie dowiedzieć się o tym gdy przedsiębiorstwo zainwestuje pieniądze i dowie się, że wobec niego jest wszczynane postępowanie o złamanie prawa unijnego.