Mechanizm wymiany informacji w odniesieniu do umów międzyrządowych w dziedzinie energii między państwami członkowskimi a państwami trzecimi Polityka energetyczna



Mechanizm wymiany informacji w odniesieniu do umów międzyrządowych w dziedzinie energii między państwami członkowskimi a państwami trzecimi

Sprawozdawca K.Kariņs: Musimy wzmocnić rolę Komisji Europejskiej, która ma analizować umowy międzyrządowe zawierane pomiędzy państwami członkowskimi i państwami trzecimi w dziedzinie energii. Trzeba dążyć do dwóch celów:

- umowy międzyrządowe muszą być zgodne z prawem europejskim (konsumenci UE muszą

mieć dostęp do energii na jak najlepszych warunkach),

- stworzenie jednego głosu europejskiego w sprawach energetycznych.

Trzeba wprowadzić zasady najlepszych praktyk do negocjacji, ale to stanie się tylko wtedy, gdy wzmocnimy pozycję Komisji Europejskiej w negocjacjach. Musimy stworzyć ochronę konsumenta europejskiego. Należy pamiętać, że koncerny energetyczne z państw trzecich nie są zainteresowane wolną konkurencją, a monopolem na rynku UE. Komisja Europejska musi być zaangażowana w negocjacje od samego początku. Ważne jest silne i jednolite stanowisko ze strony PE.

B.Lange: Rola Komisji Europejskiej musi być wzmocniona. Umowy dotyczące dostaw energii muszą się wpisywać w europejską konwencję energetyczną, gdyż jest to sprawa wspólnotowa i wpływa na inne kraje członkowskie. Komisja musi informować PE o negocjacjach dotyczących planowanych umów z sektora energetycznego.

M.Theurer: Najważniejsza jest gwarancja bezpieczeństwa dostaw. Rola Komisji jest ważna w tych sytuacjach gdy proszą o to kraje członkowskie. Prywatne umowy pomiędzy podmiotami muszą być wzięte pod uwagę i sprawdzane przez komisję.

N.Tzavela: Po co nam scentralizowane zarządzanie europejskim rynkiem energii? Należy sprawdzić czy porozumienia są zgodne europejskim ustawodawstwem. Trzeba wziąć pod uwagę aspekt geopolityczny. Ważna jest kwestia sankcji w.s. Iranu. Są kraje UE które mają podpisaną umowę na dostawy gazu z Iranu. Jeśli Komisja wprowadzi sankcje to kraje te będą musiały się zastosować. Dostawy gazu mogą zostać wstrzymane.

A.Vidal-Quadras: Jakie będą konsekwencje dla Państwa w sytuacji gdy Komisja wystawi negatywną ocenę danej umowy? Jaka jest definicja klauzuli informacji poufnej?

J.Hibner: Dlaczego nie mamy propozycji umów standardowych? Oczekuję od Komisji przygotowania propozycji umów standardowych, zawierających także część dotyczącąinformacji poufnej. To pomoże w dobrej konkurencyjności i ułatwi procedury eliminując niezgodności umów z prawem UE.

Sprawozdawca K.Kariņs: Większość umów dot. dostaw energii to umowy komercyjne i firmy udzielając tych informacji straciłyby przewagę konkurencyjności. Komisja powinna mieć dostęp do tej części umowy, która nie jest poufna. Nie można naruszać prawa firm (przedsiębiorstw) do poufności i tajemnicy handlowej swego działania. Umowy rządowe powinny być jednak wyłączone z tego prawa gdyż muszą być zgodne z ustawodawstwem europejskim. Zanim zastosujemy sankcje musimy wiedzieć co zawierają umowy pomiędzy państwem członkowskim, a krajami trzecimi. Im bardziej będziemy zjednoczeni tym większa szansa na sukces w negocjacjach z państwami takimi jak Rosja.

N.Tzavela: Każde państwo członkowskie musi przestrzegać prawa. Decyzje Komisji mogą być podejmowane „ad hoc”. Należy pamiętać iż nie można nagle wstrzymać dostaw ropy czy gazu, a później gdy zmienią się warunki ich przywrócić gdyż jest to towar strategiczny. Trzeba wziąć pod uwagę wykreślenie słów „będących decyzją Komisji Europejskiej”. Nie można zakazać krajom importu ropy i gazu. Za rok będą wybory prezydenckie w USA i zmieni się sytuacja z Iranem, a wtedy sytuacja wróci do normy, ale na to nie można czekać.

Przedstawiciel Komisji: Zgadzamy się z propozycją wzmocnienia roli Komisji. Doprowadzi to wzmocnienia pozycji UE w negocjacjach z krajami trzecimi. Trzeba wprowadzić obowiązek informowania o toczących się negocjacjach dot. umów energetycznych. Musi istnieć wymiana informacji pomiędzy państwami członkowskimi i Komisją Europejską. Nie należy się mieszać w sprawy państw członkowskich, ale należy sprawdzać zgodność umów z prawem UE. Jeśli umowa będzie niezgodna z prawem unijnym Komisja nawiąże kontakt z państwem członkowskim w celu korekcji umowy lub wycofania się z niej.