Nawiązywanie współpracy w zakresie polityki energetycznej z partnerami spoza UE: Podejście strategiczne dotyczące pewnych, trwałych i konkurencyjnych dostaw energii cz.I Polityka energetyczna



Sprawozdawca K. Karins: Pojawiają się różnice poglądów jakie umowy powinny zostać uwzględnione do weryfikacji przez Komisję. Czy Komisja powinna uczestniczyć w negocjacjach z firmami z państw trzecich. Komisja powinna mieć możliwość uczestnictwa z własnej inicjatywy. Proponowane są limity dotyczące odpowiedzi Komisji na zapytania przedsiębiorstw z branży i muszą to być realistyczne limity czasowe.

J. Creutzmann: Przemysł powinien być zainteresowany zamknięciem tych spraw. Trzeba znaleźć kompromis dot. limitów czasowych na odpowiedź Komisji. Poufność musi być zachowana, ale umowy i porozumienia pomiędzy państwami powinny być badane przez Komisję. Im wcześniej i silniej Komisja będzie mogła zadziałać i zbadać czy mamy do czynienia z naruszeniem warunków wspólnego rynku tym lepiej bo będzie można szybciej to naprawić i zawrzeć prawidłowo umowę czy
porozumienie. Trzeba rozwiązywać problemy globalnie, a nie na poziomie poszczególnych państw.

Y. Jadot: Potrzebne jest wspólne stanowisko Parlamentu. Trzeba się skupić na umowach międzyrządowych i ich wpływu na rynek UE. Musi być większa współpraca pomiędzy państwami.

L. Kolarska-Bobińska: Musi być wiadomo, kiedy i jakie informacje zostały wycofane z jawności. To pozwoli uniknąć tajemnic. Komisja musi posiadać dokument we wszystkich wersjach językowych, w jakich został on podpisany. Już istnieją umowy do, których Komisja nie ma dostępu. Trzeba zdefiniować termin umów handlowych tak, żeby nie było nieporozumień.

A. Vidal-Quadras: mamy porozumienie Komisji na rzecz stworzenie mechanizmu wymiany informacji nt. międzyrządowych umów zawieranych pomiędzy państwami członkowskimi i państwami trzecimi w sektorze energetycznym. Musimy zagwarantować, że żadne z państw UE nie będzie podpisywało umów niezgodnych z prawem UE i ze szkodą dla innego państwa członkowskiego. Trzeba bardzo jasno zdefiniować konsekwencje negatywnej oceny zawieranej umowy i taka ocena musi się przełożyć na natychmiastowe ostrzeżenie dla państwa zawierającego taką umowę.

Z. Balcytis: Trzeba stosować taki sam mechanizm wobec umów handlowych wszystkich podmiotów gospodarczych. Komisja musi chronić informacje poufne. Należy zapewnić uczciwe ceny dla konsumentów.

Komisja: Umowy handlowe stają się integralną częścią umów międzyrządowych. Komisję interesuje wymiar regulacyjny podpisywanych porozumień. Trzeba zapewnić zgodność umów z prawem UE. Wyczerpująca opinia, która da pewność, wymaga czasu. Pamiętajmy, że potrzebne są pisemne tłumaczenia, dokładne przebadanie tekstu i czas na przygotowanie opinii na forum kolegium. Istnieje już obowiązek sprawozdawczy wobec Komisji.

K. Karins: Parlament Europejski potrzebuje szerokiego poparcia w negocjacjach trójstronnych z Komisją. Sprawozdanie musi dać Komisji dostęp do odpowiedniej dokumentacji, aby stwierdzić czy prawo unijne jest przestrzegane czy nie. Poufność jest ważna. Wspólne stanowisko leży w interesie wszystkich państw i konsumentów europejskich.