Plan działania w zakresie energii do roku 2050: przyszłość z energią cz.IV polityka energetyczna



F. Hall: Mapa drogowa to dobry dokument pokazujący, że zmniejszenie emisyjności europejskiego systemu energetycznego jest nie tylko wykonywane, ale także nie powoduje wzrostu kosztów. Należy zmniejszać import paliw kopalnych. Niezbędna jest infrastruktura powodująca zmniejszenie emisyjności. Jeden ze scenariuszy przewiduje zmniejszenie popytu o 41% do roku 2050 w porównaniu do poziomu 2005 roku. Odnawialne źródła energii są autentyczną i perspektywiczną opcją. Cała branża w nie inwestująca powinna mieć pewność inwestowania. Należy pomyśleć o wiążących celach w tym temacie. Energia, którą, ze źródeł odnawialnych, będą produkować same państwa UE jest bezpieczniejsza. Gaz odgrywa rolę krótkofalową. Technologia składowania CO2 – CCS w powiązaniu z gazem jest mało elastyczna. Wzajemne połączenia infrastrukturalne są sprawą kluczową. Trzeba stworzyć rynek kupna/sprzedaży energii odnawialnej pomiędzy krajami członkowskimi. Trzeba połączyć energię wiatrową z północy UE z energią słoneczną z południa.

R. Jordan: Popieram zrównoważone podejście dotyczące celów na rok 2030. Harmonogram działań jest oparty na globalnych działaniach dotyczących zmian klimatu. Trzeba rozgraniczyć obowiązki spoczywające na szczeblu unijnym, krajowym i regionalnym. Nie ma scenariusza uwzględniającego opóźnienia w realizacji projektu CCS oraz tzw. opcję „zero-jądrową”. Ważna jest lepsza integracja sektorów transportu i energetyki. Inteligentne sieci to nie tylko inteligentne przepisy, ale również inteligentne spożycie, konsumpcja i produkcja energii.

A. Gierek: Najważniejszy scenariusz dotyczący efektywności jest nie na temat. Mylone są pojęcia. Efektywność to nie ograniczenie użytkowania, a jedynie narzędzie do zmniejszenia zużycia energii. Najlepszy potencjał lepszego wykorzystania energii znajduje się w obszarze wytwarzania energii, tj. uwalniania energii oraz jej przesyłu i wykorzystania. To leży w gestii przemysłu energetycznego, a nie po stronie konsumpcji. Dokument też lekceważąco traktuje wykorzystanie węgla, gdyż mówi się jedynie o CCS, a zapomina o gazyfikacji i wykorzystaniu gazu wodnego i reakcji wysokotemperaturowej H2O. Pominięta też jest energia geotermalna, która daje duże możliwości wykorzystania naturalnego reaktora, jakim jest Ziemia. To jest przyszłościowa technologia dla UE.

A. Vidal-Quadras: Systemy energetyczne mają służyć obniżeniu kosztów energii. Koszty sztucznie niskie zniechęcają do efektywności energetycznej i oszczędzania oraz racjonalizacji zużycia energii.

L. Kolarska-Bobińska: Dla inwestorów przemysłowych bardzo ważne są przygotowywane długofalowe cele polityki energetycznej. Dla niektórych krajów termin „no-carbon energy road map” jest pojęciem zupełnie abstrakcyjnym. Należy mówić o „low-carbon energy road map” czyli scenariuszach niskowęglowych. Nie jest możliwa całkowita zmiana dla kraju, w którym 90% energii wytwarza się z węgla. Polska zmienia swoje źródła i dywersyfikuje. Pracując nad tym dokumentem trzeba uwzględniać polityki krajowe i pamiętać o solidarności europejskiej. Należy uwzględniać skutki wydobycia gazu łupkowego w UE.

A. Smith: Ważna jest dekarbonizacja i zmniejszenie emisji CO2, ale ważniejsze jest bezpieczeństwo energetyczne. Można to osiągnąć na dwa sposoby: zmniejszając zużycie energii lub zwiększając skuteczność energetyczną. Każde państwo członkowskie powinno podejmować własne decyzje dotyczące typu wykorzystywanej energii. Współpracując możemy osiągnąć więcej niż działając osobno.