Prezentacja studium pt. "Strategia energetyczna UE dotycząca południowej części regionu Morza Śródziemnego polityka energetyczna



Prezentacja studium pt. „Strategia energetyczna UE dotycząca południowej części regionu Morza Śródziemnego - B. Duhamel i H. Beaussant 

Waga geopolityczna basenu Morza Śródziemnego jest ogromna. W studium tym ujętych zostało 8 krajów (Hiszpania, Portugalia, Francja, Włochy, Słowenia, Grecja, Cypr, Malta). Głównym celem jest stworzenie super-sieci między UE, Afryką Północną, a Bliskim Wschodem. Należy zapewnić odpowiednie połączenia, podwoić i potroić istniejące linie. Problematyczne pozostają kwestie magazynowania energii odnawialnej. Łatwiej zarządzać jest tego typu energią, jeśli sieć jest dobrze rozbudowana. W przypadku gazu, to rezerwy istnieją, a głównym problemem UE jest jego przesył i zabezpieczenie dostaw. W tej chwili istnieją rurociągi podmorskie, a także instalacje gazu skroplonego. Między Algierią i Libią a południem Europy istnieją 3 rurociągi – jeden do Francji, drugi do Włoch przez Sycylię, ostatnie połączenie to połączenie między Sardynią a Algierią. Istnieje jeszcze gazociąg do Hiszpanii, który jednak jeszcze nie funkcjonuje. UE będzie potrzebowała coraz większych ilości gazu, w szczególności południe Europy. Aby zapewnić bezpieczeństwo należy zróżnicować dostawców gazu, co jest możliwe dzięki rozwojowi technicznemu jak np. transport skroplonego gazu statkami. Obecnie liczba dostawców jest coraz większa, jednak wciąż nie jest zadowalająca. Mimo, iż popyt nie wzrasta nagle, trzeba wciąż szukać nowych dostawców. Istnieją dziś dwa duże projekty: silnie wspierany przez KE rurociąg Nabucco (gaz z Azerbejdżanu bądź Iraku), oraz South Stream, projekt rosyjsko-włoski, mówiący o stworzeniu rurociągu przechodzącego przez Morze Czarne. Nabucco to najbardziej rozsądny projekt, który mógłby zapewnić Unii zaopatrzenie gazu na dziesiątki lat. Rosja wszczęła projekt South Stream, chcąc uśmiercić Nabucco. Rurociąg ten jest jednak najlepszym projektem dla UE. Mając do wydania miliardy euro nie można pozostawić wszystkiego wolnemu rynkowi. Polityka energetyczna powinna zostać odpowiednio ukierunkowana.