Sympozjum energetyczne grupy EPP Debata V: Europejska mapa drogowa 2050: cele energetyczne i ich wpływ na mix energetyczny polityka energetyczna



Debata V: Europejska mapa drogowa 2050: cele energetyczne i ich wpływ na mix energetyczny

M. Carvalho: Wizja przyszłych wyzwań energetycznych i polityka energetyczna. Każda polityka energetyczna musi przyjąć za priorytet konkurencyjność polityki europejskiej. Skuteczna polityka powinna tworzyć nowe miejsca pracy i brać pod uwagę względy środowiskowe i bezpieczeństwo energetyczne. W tej chwili obowiązuje europejska strategia energetyczna i klimatyczna wiążąca się z obniżeniem emisji CO2, zwiększeniem udziału energii ze źródeł odnawialnych i zwiększeniem skuteczności energetycznej. Aby udało się osiągnąć wyznaczone cele trzeba stawiać na badania, innowacje i rozwój technologii. Jeżeli UE chce dojść do społeczeństwa niskowęglowego, to potrzebne są czyste technologie. W ramach funduszy strukturalnych, programu ramowego należy inwestować w badania i rozwój. Potrzebna jest także odpowiednia struktura porozumienia globalnego. UE odpowiada za nieco ponad 10% światowych emisji. Niemożliwe jest tym samym, aby Unia działała w pojedynkę. Pozostałe kraje rozwinięte i rozwijające się powinny podejmować takie same kroki w celu obniżenia emisji inaczej wszelkie działania doprowadzą jedynie do obniżenia konkurencyjności przemysłu europejskiego. Należy wypracować bardziej złożone rozumienie sytuacji na świecie. Po Kopenhadze okazało się, że jednak są pewne wspólne cele w kwestiach energetycznych i klimatycznych. Strategia PAT (perform, archiece, trade) została już wprowadzona w USA. Istnieje szereg innowacyjnych rozwiązań łączących konkurencyjność, bezpieczeństwo energetyczne i obawy środowiskowe. Trzeba jednak nadal poszukiwać nowych, innowacyjnych i lepszych rozwiązań.

Krisjanis Karins, na temat sprawozdania o efektywności energetycznej Efektywność energetyczna nie jest tak łatwa do osiągnięcia jak to się wszystkim wydaje. W roku 2020 mamy osiągnąć cel 20% wydajności, aczkolwiek Unia chyba nie jest jeszcze na dobrej drodze. Wiele osób niepokoi się sprawami zmiany klimatycznej, wiele martwi się uzależnieniem od importu. Efektywność energetyczna może być rozwiązaniem obu tych kwestii.

G. Oettinger: Jeśli popatrzeć na różne scenariusze to trzeba będzie zdecydować nad przyjętymi instrumentami. Europa zmierza do niskoemisyjnej gospodarki, pozostaje, więc kwestia określenia jej zeroemisyjnych sektorów. Aby zmniejszyć emisje a zachować poziom życia należy inwestować w efektywność budynków, gdyż tam jest największy potencjał do ulepszeń. Inwestycje te są jednak drogie, a ich zwrotu można spodziewać się po 20 latach.

J. Hibner: Musimy dokonywać wyborów w czasach trudnych. Poziom życia ludzi zależy od impetu, który zostanie nadany gospodarce. Jeśli chodzi o perspektywę roku 2030, 2040, to czas najwyższy na rozmowy na temat przyszłych celów. Wybory powinny być przemyślane, a nie pochopne.

M. Carvalho: Główne obawy to czy uda się uzbierać środki potrzebne do budowy infrastruktury i prowadzenia dalszych badań. Potrzebny jest także plan, jeśli chodzi o gaz ziemny. W latach 90-tych poczyniono ogromne inwestycje w magazyny i sieci przesyłowe. Plan ten odniósł sukces, teraz potrzebne są podobne rozwiązania w innych sektorach związanych z energią. Niezbędne są lepsze polityki, jeśli chodzi o branże energochłonne i ich konkurencyjność w ramach ogólnej polityki energetycznej w obliczu zwalczania zmian klimatu. Przemysł europejski nie może zostać w Europie sam.

Podsumowanie: R. Seeber, koordynator EPP komisji ENVI Dzisiejsza debata wskazuje, że obecna sytuacja w UE staje się coraz trudniejsza. Cele, które stawiają sobie jedne państwa członkowskie mogą mieć wpływ na inne kraje UE (np. wyjście Niemiec z energii atomowej). Zadaniem KE jest przedkładanie propozycji, które pomogą nam w osiągnięciu celów z zakresu wydajności energetycznej, które zostały wyznaczone. Propozycje te wydają się być realistyczne. Dyskusja wskazuje na to, iż UE ma wyznaczać wytyczne potrzebne do osiągnięcia efektywności energetycznej, a nie wskazywać konkretne technologie i rozwiązania do tego potrzebne. Wymiar zewnętrzny polityki energetycznej i jedność UE zapewni lepszą pozycję negocjacyjną i donośniejszy głos. Potrzebna jest silna KE. W kontaktach z partnerami UE musi mówić jednym głosem. Jeśli chodzi o redukcje emisji, to należy również zauważać ryzyko ucieczki emisji, czemu trzeba zapobiec. Ponadto grupa EPP nie jest przeciwna energii nuklearnej, trzeba jednak wzmocnić bezpieczeństwo i przejrzystość w tym sektorze.