Sympozjum energetyczne grupy EPP Otwarcie + Debata I polityka energetyczna



Sympozjum energetyczne grupy EPP

1. Jerzy Buzek – otwarcie sympozjum

O ile kiedyś największym problemem było zapewnienie żywności, dzisiaj takim problemem jest energetyka. Obecnie importujemy 55% zużywanej przez nas energii i to głównie z krajów politycznie niestabilnych np. Afryki Północnej. Z tego względu szczególną uwagę należy poświęcić stworzeniu wspólnego rynku. Jedynie Dania jest eksporterem energii netto. Pozostałe kraje UE muszą się uniezależnić. W chwili obecnej potrzebne jest 20mld euro finansowania publicznego, które będzie napędzać inwestycje w dziedzinie energetyki. Należy także zastanowić się jak zmienić nasze wykorzystanie energii, jak inaczej ją wykorzystywać i skuteczniej produkować. 80% zmian klimatycznych wywołane jest przez emisje CO2 powstające w wyniku produkcji energii. Zwiększenie niezależności energetycznej i zmniejszenie emisji CO2 nie jest ze sobą w sprzeczności. Dobrobyt niskoemisyjny jest możliwy. Potrzebne są do tego jednak odpowiednie ramy gospodarcze i ustawowe. Pieniądze przeznaczone na badania są w pewnym sensie inwestycją, która pozwoli na rozwój innowacyjnych gałęzi energetyki. Należy zająć się uskutecznianiem struktur – niewiele turbin jest wydajnych. W miastach obserwujemy ogromną utratę energii. Niezbędny jest dobrze funkcjonujący rynek wewnętrzny. Potrzebne jest lepsze rozłożenie zasobów energii. Konkurencja na rynku wewnętrznym, a jednocześnie zjednoczenie w kontaktach z państwami trzecimi zapewnią równowagę. Kwestie energetyczne powinny być stałym priorytetem wśród głównych tematów w UE.

Debata I

2. Maciej Kaliski, wiceminister gospodarki odpowiedzialny za energię

Debata ta dotyczy fundamentów gospodarki europejskiej. UE chce pokazać światu, że może osiągnąć ambitny cel 3×20 do 2020r. Decyzje te oznaczają jednak koniec sektora energetycznego w obecnym kształcie. Cele te mają wpływ na wszelkie aspekty energetyki w UE. Mówiąc o rynku w roku 2050 należy rozwiązać problem, jakim będzie niedoinwestowanie zdolności produkcyjnych. Branża patrzy na dzisiejszy stan prawny, który nie motywuje do długofalowego inwestowania. Inwestorzy nie wiedzą, w którym kierunku pójdzie ten sektor. Aspekt rozwojowy wspierany jest dzisiaj przez budżety krajowe. Technologie niskoemisyjne finansowane są w ramach Europejskiego Systemu Handlu Emisjami. Niestety, wszystkie te propozycje nie doprowadzą do odpowiedniego rozwoju technologicznego, który jest niezbędny. CCS i inne nowe technologie bez dalszego wsparcia nie osiągną dojrzałości. Konsument powinien mieć możliwość dokonania odpowiedniego wyboru. Ważnym elementem jest dokładny pomiar. Jeśli chodzi o zmniejszenie zależności od importu energii trzeba korzystać głównie z własnych źródeł, także z paliw kopalnych, przy użyciu czystych technologii. Zaobserwować można także aspekt społeczny. Różnorodność to atut. W każdym z krajów występują właściwe mu technologie i mix energetyczny. Powinniśmy, zatem polegać na wiedzy i doświadczeniu poszczególnych krajów. Mapa drogowa 2050 powinna wziąć uwagę wszystkie aspekty, a działania na rzecz zmniejszenia emisji CO2 trzeba analizować we wszystkich krajach członkowskich, a nie we Wspólnocie jako całości. Tylko takie podejście zapewni, że Europa nie utknie w ślepym zaułku. Debata I: Wewnętrzny rynek energii i badania naukowe: wyjście naprzeciw potrzebom

3. Krisjans Karins, sprawozdawca priorytetów infrastruktury energetycznej

Marzeniem jest złączenie potencjału ze wszystkich państwach członkowskich UE i zniesienie barier w handlu. Niezwykle istotny jest swobodny przepływ towarów, ludzi i usług. Istnieje jednak jeden obszar, gdzie kompletnie nie ma konkurencji na poziomie europejskim i jest to energetyka. Aby móc stworzyć rynek należy mieć odpowiednią infrastrukturę. Niezwykle istotne są, więc cele infrastruktury energetycznej dla wspólnego rynku europejskiego. Jeśli chodzi o cele ograniczania emisji, to należy zastanowić się jak osiągnąć wysoki udział odnawialnych źródeł energii. W chwili obecnej toczą się prace nad połączeniem źródeł odnawialnych z infrastrukturą potrzebną do przesyłu tego typu energii.

4. Prof. dr hab. Joh-Christian Pielow, Uniwersytet Ruhr Bochum

Jednym z wniosków sprawozdania KE na temat postępów w tworzeniu rynku 2009-2010 jest brak harmonizacji zasad działania na rynku, brak wzajemnych połączeń i brak wiedzy konsumentów. Jest jednak jeden obszar, na którym widać sukcesy, jeśli chodzi o pakiety energetyczne i jest to tworzenie nowych miejsc pracy. Wiele państw członkowskich reguluje ceny, co jest sprzeczne z ogólnymi zasadami funkcjonowania rynku wewnętrznego. Podobnie odnawialne źródła powinny być promowane w regionach gdzie mają szanse przynieść zysk. Należy tworzyć zachęty, aby promować efektywność energetyczną, a równocześnie zastanowić się czy energia w przyszłości rzeczywiście ma być tania. Jeśli chodzi o sieci energetyczne, należy mówić o inteligentnych sieciach, a tu jest konflikt między ich tworzeniem a przepisami, które w niektórych krajach uniemożliwiają rzeczywiste inwestycje w tym zakresie. Należy zastanowić się także nad produkcją i elektrowniami. Wyłączenie elektrowni atomowych w Niemczech będzie miało wpływ nie tylko na ten region, ale i na całą UE. Potrzebna jest koordynacja wspólnych podejść krajowych w całej polityce energetycznej. Przedsiębiorstwa energetyczne nie widzą sensu w oszczędzaniu energii, a raczej chcą jej jak najwięcej sprzedawać. Dlatego też tak opornie wprowadzane są standardy oszczędności energetycznej. Jeśli chodzi o wolny rynek, to jeśli założymy, że wydajność energetyczna jest właściwa tylko jeśli ceny energii zostaną podniesione, to jest to wpływanie na ceny ustalane wolnorynkowo. Doprowadza to do zafałszowania istniejących na rynku zasad. Z punktu widzenia prawnego pojawia się jeden problem, jeśli chodzi o wspólną politykę zewnętrzną – KE nie ma podstaw prawnych do zawierania umów z państwami trzecimi. Jest także konflikt między zasadą solidarności a zasadą subsydiarności. W Traktacie Lizbońskim przewidziano klauzulę (w art. 194) na zachowanie niezależnej polityki energetycznej. Pole do manewru państw członkowskich się zmniejszyło, a zasada solidarności ma pierwszeństwo.

J. Kozłowski: Mówiąc o jakiejkolwiek produkcji energii, spotykamy się z protestami ekologów, podczas gdy nie ma idealnej metody produkcji. Gdy pojawiła się możliwość eksploatacji gazu łupkowego w Polsce, w Europie zaczęły pojawiać się stanowcze głosy przeciw. Doprowadza to do braku konkurencji między poszczególnymi rodzajami energii, co rzutuje na firmy europejskie, które będą mniej konkurencyjne w porównaniu do firm światowych.

Kasoulides: Kanada bardzo dużo robi w zakresie gazu łupkowego, a zważywszy na działania grup zielonych dochodzi rzeczywiście do odprzemysłowienia.

M. Carvalho: Stoi przed nami ogromne zadanie, jeśli chodzi o bezpieczeństwo dostaw, konkurencyjność etc. Należy rozwijać nowe pomysły, inwestować w sferę badawczą i w powstałe pomysły, takie jak CCS. Wiadomo, że istnieją liczne przeszkody na drodze do realizacji inwestycji jak np. brak finansowania. Priorytetowo traktowane powinny być projekty związane z energetyką w ramach Programu Ramowego. Dobrze by było stworzyć europejski portal wirtualny gwarantujący nam dostęp do funduszy strukturalnych na projekty energetyczne. Trzeba szukać innych źródeł finansowania, bo sam program badawczy nie wystarczy. Należy stworzyć europejskie standardy łączące pomoc europejską z finansowaniem krajowym.

J. Hibner: Potrzeby energetyczne będą się zwiększały. Rozwój przemysłu będzie wymagał coraz więcej energii, a jeśli chodzi o gospodarstwa domowe to jedynie edukacja pozwoli na zwiększenie efektywnego wykorzystania energii. W Europie konieczna jest jedność tym bardziej w obliczu paniki w zakresie energii jądrowej wynikłej po tragedii w Japonii. Problemy istnieją także, jeśli chodzi o energie odnawialne. Kolejnym problemem jest przyłączenie energii ze źródeł odnawialnych i jego finansowania. Wszystkie ośrodki badawcze powinny skupić się na problemach energetycznych. Przepisy dotyczące energetyki są dziś rozproszone, co uniemożliwia zbudowanie wspólnego rynku w Europie.

Wnioski: Herbert Reul, Przewodniczący komisji ITRE

Najważniejsze są trzy następujące elementy: bezpieczeństwo dostaw, ceny energii i wpływ na klimat. Kwestia infrastruktury jest niezwykle ważna. Należy zastanowić się, w jaki sposób lepsza infrastruktura może zwiększyć konkurencyjności i wpłynąć na ochronę środowiska. Należy znaleźć taką mieszankę propozycji i rozwiązań, które pozwolą nam na oszczędności. Nakłady w tej chwili są bardzo niskie, a potrzeby bardzo wysokie. Małe są szanse na otrzymanie odpowiedniego finansowania. Rozwiązaniem jest zainteresowanie inwestorów, którym należy stworzyć odpowiednie do inwestowania środowisko. Potrzebne są ramy prawne promujące nowe pomysły, próby i idee. Należy uporządkować istniejące ustawodawstwo i usunąć istniejące w nim przeszkody dla inwestycji. UE przyjmowała bardzo ambitne cele, ale nie tworzyła ram pozwalających na realne ich osiągnięcie. W kwestiach cen również nie zrobiono wiele.