Towards a new energy strategy 2011-2020 Polityka energetyczna



Towards a new energy strategy 2011-2020

Kolarska-Bobińska: należy położyć duży nacisk na implementację obecnych reguł i kary za ich niezrealizowanie. Najpierw trzeba osiągnąć to, co zostało już ustalone. Potrzebny jest zrównoważony dostęp do energii. Termin implementacji III pakietu energetycznego mija 03.03.2011. KE będzie przygotowywać, więc dokument w sprawie naruszeń. W raporcie kładzie się bardzo duży nacisk na infrastrukturę, co jest nowością. Szczególną uwagę należy położyć na wdrażanie i rozbudowę infrastruktury. Nowoczesne i inteligentne sieci energetyczne muszą zostać wprowadzone. Muszą one pokryć całą UE, przekroczyć granice poszczególnych krajów i nawet wyjść poza granice Unii. Mechanizmy rynkowe powinny być głównym źródłem finansowania, co będzie jednym z najważniejszych tematów do dyskusji. Duże znaczenie ma także potencjał do oszczędzania energii oraz potencjał zewnętrzny polityki energetycznej. Należy doprecyzować aspekt zewnętrznej polityki energetycznej. Niezwykle ważne są również badania naukowe. Stworzenie europejskiej strategii energetycznej jest postrzegane, jako kolejny, kluczowy element unijnego planu obniżenia emisji. Jest jeszcze jedna dziedzina, w które UE powinna zwiększyć swoje środki – niekonwencjonalne źródła energii. Za mało mówi się o bezpieczeństwie dostaw i realizacji art. 194 TL. Pojęcie solidarności pojawia się w sposób śladowy – nie położono dostatecznej wagi na bezpieczeństwo i solidarność. Albo chcemy mieć wspólną politykę energetyczną i zapewnione bezpieczeństwo dostaw i konkurencyjność, albo możemy się skupić na poszczególnych krajach i miksie energetycznym, które one posiadają.

Meszaros: chcemy stymulować wydajność i oszczędność energetyczną. Chcielibyśmy powiązać sieci między sobą. Zapotrzebowanie na energię wzrasta wraz ze wzrostem liczby ludności. Musimy, więc zadbać o dywersyfikację. Potrzebne są nowe elektrownie, a zamknięcie i konserwacja starych elektrowni muszą być poddane szczegółowemu nadzorowi. Kwestią strategiczną jest wydajność energetyczna – wydajność, skuteczne wykorzystanie i zmniejszenie strat. Musimy zmienić nasze metody pracy, co jest powolnym procesem. Chcemy mieć jednolity rynek energii.

Gierek: energia i konkurencyjność wiążą się ze sobą bardzo ściśle. Każdy kraj ma inny mix energetyczny, więc jego konkurencyjność może się inaczej kształtować, co powinno zostać ujęte w tym raporcie. Nie da się tego wypośrodkować. Nie możemy się twardo trzymać ustaleń z pakietu energetyczno-klimatycznego, gdyż Europa straci konkurencyjność. Pakiet klimatyczno-energetyczny powinien zostać poddany rewizji i skoncentrować się na tym, co jest najbardziej realne, czyli na efektywności energetycznej. Pakiet ten został przygotowany na wyrost. Powinny zostać przedstawione wnioski dające nowe otwarcie na energetykę atomową w UE. Słabym punktem są sieci i interkonektory. Powinno się także wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia efektu Carringtona (w XIX w. nastąpiło gwałtowne niszczenie się linii telekomunikacyjnych z powodu pola elektromagnetycznego ze słońca). Należy, więc wziąć to pod uwagę i przewidzieć, że coś takiego może nastąpić.

Szymański: energooszczędność, energia odnawialna to są instrumenty, które również mogą wpłynąć na bezpieczeństwo energetyczne, ale jednak w dalszym okresie czasu. Brak wyważenia akcentów między celami środowiskowymi a bezpieczeństwem energetycznym, może skończyć się jeszcze większym uzależnieniem od gazu. Musimy uniezależniać się od gazu rosyjskiego. Muszą powstać infrastrukturalne i prawne środki zapewniające bezpieczeństwo energetyczne.

Turmes: widać całą masę różnych pomysłów, ale nie ma tu priorytetów. Gaz w Europie należy do 12 firm. Wprowadzenie III pakietu energetycznego jest potrzebne. Efektywność energetyczna może zrównoważyć wzrost kosztów. Gazprom ma kiepski image wśród inwestorów, więc zdecydował się współpracować, bo potrzebuje udanej współpracy. Jedna kluczowa kwestia pozostaje potencjał, jaki będzie miał gaz łupkowy w UE. Musimy bardziej podkreślić finansowanie i sposób, w jaki możemy wykorzystać pieniądze z budżetu UE, EBI. Musimy to wszystko umieścić wysoko w hierarchii, podczas gdy priorytetem jest efektywność energetyczna.

Balcytis: musimy stworzyć niezależny rynek energii w Europie, w szczególności, jeśli chodzi o dostawy gazu, które wykorzystywane są w celach politycznych. Litwa płaci cenę o 30% wyższą niż inne państwa w Europie. Potrzebny jest postęp, jeśli chodzi o odnawialne źródła energii i połączeniach wzajemnych wewnątrz UE.

Bendtsen: potrzebujemy dobrze funkcjonującego rynku wewnętrznego, który zapewni nam bezpieczeństwo energetyczne. Inwestycje w infrastrukturę są całkowicie niezbędne.  Hibner: brakuje priorytetów, nie mogą być pomieszane cele krótko i długoterminowe. Problemem są dostawy gazu z jednego źródła. Gaz łupkowy będzie dostępny dopiero za 3-5 lat. Cele muszą zostać podzielone na te, które finansowane będą ze środków własnych państw członkowskich i na te finansowane ze środków wspólnych.

De Angelis: efektywność energetyczna i bezpieczeństwo to dwa strategiczne cele. Strategia ta powinna zagwarantować bezpieczeństwo dostaw. Należy zwrócić uwagę na oszczędność, na źródła odnawialne.

Rubig: polepszenie sytuacji w UE może nastąpić poprzez magazynowanie energii, co można osiągnąć przez rozwój badań naukowych – inicjatywy technologiczne w ramach CO2, CCS nie są metodą długofalową. Ważne jest także skupienie się na efektywności energetycznej.

Ulvskog: musimy doprowadzić do przełomu, jeśli chodzi o energię odnawialną i efektywność energetyczną. Część Europy żyje w ubóstwie energetycznym i nie możemy o tym zapomnieć. Potrzebne są duże inwestycje w infrastrukturę.