Transeuropejska infrastruktura energetyczna i uchylenie decyzji nr 1364/2006/WE cz.IV polityka energetyczna



V. Garces Ramon: Problem infrastruktury transgranicznej łączy się z problemem bezpieczeństwa dostaw. Koszty infrastruktury są wysokie i muszą być pokryte przez wszystkich konsumentów europejskich. Interesy tych konsumentów muszą być chronione. Korytarze energetyczne muszą być podzielone. Potrzeba lokalnych inicjatyw dotyczących rynku energii elektrycznej.

C. Turmes: Potrzeba mniej inwestycji w gaz, niż w energię elektryczną. Należy się zastanowić co zrobić z projektami infrastrukturalnymi, które doprowadzą do produkcji energii w oparciu o węgiel, a energia w ten sposób powstała będzie reimportowana na rynek UE. Chodzi o takie kraje jak Ukraina, Serbia, Rosja oraz Tunezja. Trzeba opracować nasze stanowisko w kontekście takiej energii. Zmniejszyliśmy budżet na sieci energetyczne, ale jednocześnie oczekujemy większej współpracy operatorów energii elektrycznej w UE. Potrzeba to wyjaśnić.

Przedstawiciel Komisji Europejskiej: Cel zmian jest dobrze rozumiany. Po raz pierwszy mamy europejską perspektywę infrastruktury przesyłu gazu i energii elektrycznej. Mówimy o wielu różnych typach infrastruktury tj. linie przesyłowe, rurociągi, miejsca przechowywania gazu, hydropompy itp. Ważna jest rola regulatorów krajowych. Państwa członkowskie będą musiały się zgodzić na poprowadzenie rurociągów na terenie swego kraju. Proces decyzyjny musi być jasny i przejrzysty. Rola agencji ACER jest bardzo ważna. Analiza kosztów i korzyści jest także niezmiernie ważna. Pomysł wzmocnienia systemów koordynacji jest dobry. Komisja jest zadowolona z poprawek zaproponowanych przez sprawozdawcę. Wspólnym kierunkiem będzie stworzenie jednolitego rynku energetycznego, takiego na, którym wszystkie połączenia będą służyły zrównoważonemu rozwojowi, bezpieczeństwu dostaw oraz przejrzystości.

A. Correia de Campos: Grupy regionalne powinny być skuteczne w podejmowaniu decyzji. Ważne jest też poszerzenie tych grup. Należy unikać przewagi jednych uczestników rynku nad drugimi. Operator jest główną zainteresowaną stroną. Chcemy trzyletniego terminu na uchwalenie tego ustawodawstwa. Infrastruktura do produkcji prądu jest najbardziej niedoinwestowana i najbardziej zasługująca na modernizację. Gaz ziemny jest najbardziej opłacalny. Technologia CCS jest w stadium początkowym. Od tej technologii wiele oczekujemy. Przechowywanie wody nie powinno być wyliczone w projektach ogólno wspólnotowych. To są zadania dla operatorów.